HTML/XHTML pozwala opisać strukturę informacji zawartych wewnątrz strony internetowej, nadając znaczenie poszczególnym fragmentom tekstu – formując hiperłącza, akapity, nagłówki, listy – oraz osadza w tekście dokumentu obiekty plikowe np. multimedia bądź elementy baz danych np. interaktywne formularze danych. HTML umożliwia określenie wyglądu dokumentu w przeglądarce internetowej.

Do szczegółowego opisu formatowania akapitów, nagłówków, użytych czcionek i kolorów, zalecane jest wykorzystywanie kaskadowych arkuszy stylów.

W składni HTML wykorzystuje się pary znaczników umieszczone w nawiasach ostrokątnych, np. lub

Cascading Style Sheets, CSS to język służący do opisu formy prezentacji (wyświetlania) stron WWW.

Pierwszy szkic CSS zaproponował w 1994 r. Håkon Wium Lie. Arkusz stylów CSS to lista dyrektyw (tzw. reguł) ustalających w jaki sposób ma zostać wyświetlana przez przeglądarkę internetową zawartość wybranego elementu (lub elementów) (X)HTML lub XML.

Wykorzystanie arkuszy stylów daje znacznie większe możliwości pozycjonowania elementów na stronie, niż oferuje sam (X)HTML. CSS został stworzony w celu odseparowania struktury dokumentu od formy jego prezentacji. Separacja ta zwiększa zakres dostępności witryny, zmniejsza zawiłość dokumentu, ułatwia wprowadzanie zmian w strukturze dokumentu.

CSS ułatwia także zmiany w renderowaniu strony w zależności od obsługiwanego medium (ekran, palmtop, dokument w druku, czytnik ekranowy). Stosowanie zewnętrznych arkuszy CSS daje możliwość zmiany wyglądu wielu stron naraz bez ingerowania w sam kod (X)HTML, ponieważ arkusze mogą być wspólne dla wielu dokumentów.

PHP jest najczęściej stosowany do tworzenia skryptów po stronie serwera WWW, ale może być on również używany do przetwarzania danych z poziomu wiersza poleceń, a nawet do pisania programów pracujących w trybie graficznym (np. za pomocą biblioteki GTK+, używając rozszerzenia PHP-GTK).

Implementacja PHP wraz z serwerem WWW Apache oraz serwerem baz danych MySQL określana jest jako platforma AMP (w środowisku Linux – LAMP, w Windows – WAMP).

Skrypty napisane w PHP są z reguły umieszczane w plikach tekstowych (czasami razem z kodem HTML lub XHTML). Dzięki temu PHP jest podobny w założeniach do coraz rzadziej stosowanego mechanizmu Server Side Includes. PHP pozwala także na wykonywanie skryptów z linii poleceń podobnie jak Perl, Python oraz Ruby. Jego modułowa budowa daje również możliwość programowania samodzielnych aplikacji z interfejsem graficznym. PHP umożliwia współpracę z wieloma rodzajami źródeł danych, takich jak systemy zarządzania bazami danych, pliki tekstowe, dokumenty XML oraz serwisy WWW.

ActionScript – oparty na ECMAScripcie obiektowy język programowania, używany w Adobe Flash do sterowania animacjami oraz w Adobe Flex do tworzenia Rich Internet Application.

W ActionScriptcie 2.0, dodano funkcje obiektowe, takie jak deklaracje klas, dziedziczenie, hermetyzacja.

Kod ActionScript jest zwykle pisany w środowisku programistycznym Flasha, które oferuje dynamiczną pomoc i podświetlanie składni. Kod jest zapisywany razem z animacją, w pliku .fla. Nierzadko stosuje się też import kodu z plików tekstowych, za pomocą polecenia #include. Zwyczajowo pliki takie mają rozszerzenie .as, choć nie jest to powszechnie przyjęta konwencja.

W ActionScriptcie 2.0 mogą istnieć klasy, a pozycje należące do biblioteki (klipy) mogą być wiązane z klasą. Klasy są zawsze pisane w zewnętrznych plikach tekstowych o rozszerzeniu .as. Do czasu wydania Flash 8 kompilator był znany ze swojej powolności – kompilacja 100 klas mogła zająć nawet kilka minut. Obecnie problem ten już nie występuje.

ActionScript 3.0 jest to najnowsza wersja języka programowania aplikacji Flash. Firma Adobe postawiła w tym przypadku na szybkość i wydajność, optymalizując do granic możliwości nową wersję tego języka. Co za tym idzie, wprowadzono nowe restrykcje, dotyczące głównie deklaracji zmiennych czy funkcji, przerzucono niemal wszystkie zdarzenia na tzw. obiekty nasłuchujące (EventListener), które w nowym wydaniu ActionScript nie są obiektami, ale funkcjami. Poniżej krótkie zestawienie podstawowych różnic pomiędzy AS2.0 oraz AS3.0.

Flash – technologia tworzenia animacji z wykorzystaniem grafiki wektorowej na zasadzie klatek kluczowych.

Powstałe pliki .swf, zwane często "plikami Flash" można odtwarzać na stronie za pomocą przeglądarki internetowej z zainstalowaną odpowiednią wtyczką (np. Adobe Flash Player) lub w oddzielnym programie do tego przeznaczonym.

Od wersji Flash 5, program wyposażony został w język programowania do obsługi zdarzeń (np. kliknięcie elementu myszą) – ActionScript. Dzięki temu we Flashu można tworzyć interaktywne animacje i programy, np. popularne w sieci WWW gry Flash.

Oprócz tego, pliki Flash są wykorzystywane do internetowych reklam i prezentacji. Istnieją również strony internetowe całkowicie oparte na plikach Flash.

Zmiany wprowadzone w wersji Flash MX 2004 (w szczególności ActionScript 2) czynią z niego środowisko programistyczne. Macromedia na technologii Flash opierała również inne swoje produkty takie jak Adobe Breeze czy FlashPaper.

CMS - System zarządzania treścią jest
to aplikacja internetowa lub ich zestaw, pozwalająca na łatwe utworzenie serwisu WWW oraz jego późniejszą aktualizację i rozbudowę przez redakcyjny personel nietechniczny.

Kształtowanie treści i sposobu ich prezentacji w serwisie zarządzanym przez CMS odbywa się za pomocą prostych w obsłudze interfejsów użytkownika, zazwyczaj w postaci stron WWW zawierających rozbudowane formularze i moduły.

Podstawowym zadaniem platform CMS jest oddzielenie treści (zawartości informacyjnej serwisu) od wyglądu (sposobu jej prezentacji). Po wprowadzeniu nowych informacji przez uprawnionego redaktora system zapisuje je w bazie danych. Następnie system CMS generuje dynamicznie strony internetowe na podstawie treści pochodzącej z bazy danych oraz odpowiednich szablonów. Pozwala to na bardziej elastyczne a przede wszystkim wygodniejsze zarządzanie treścią niż ma to miejsce w przypadku zastosowania statycznych plików HTML.

Wykorzystanie szablonów stron sprawia, że zmiana koncepcji graficznej całego serwisu sprowadza się do przygotowania i zamiany szablonu (tzw. skórki). Dzięki takiemu podejściu proces publikacji w Internecie staje się prostszy. Ponadto te same dane można prezentować jednocześnie w różnych formatach np. jako pliki PDF.

W ostatnich latach platformy CMS znacznie ewoluowały, dodając m.in. możliwość elastycznej i dynamicznej modyfikacji już nie tylko treści, ale i struktury.

Najczęściej systemy CMS są napisane w językach takich jak: ASP, JSP, PHP, Python.